جزوه ارتباطات بین الملل

 

در سال 1895 با اختراع دستگاه ارتباط بی‌سیم و رادیویی و استفاده از امواج برای انتقال پیام‌های گوناگون انسانی، انقلابی جدید در زمینه ارتباطات به‌وجود آمد و موقعیت انحصاری وسایل ارتباطی چاپی را از بین برد. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، با تکمیل فنّ عکاسی و فیلمبرداری، ساختن صفحات ضبط صوت و دستگاه گرامافون و تهیه وسایل نمایش و انتقال عکس‌ها و تصویرهای متحرک از راه‌های دور، وسایل نوینی از جمله سینما و رادیو و تلویزیون برای ارتباطات بین‌الملل به‌کار گرفته ‌شدند.

بشر در نیمه‌ی دوم قرن بیستم، شاهد تحوّلات فن‌آورانه‌ای در عرصه ارتباطات بود؛ که با ورود رایانه به‌عنوان جزء جدایی‌ناپذیر سیستم‌های ارتباطی به انقلاب اطلاعات و ارتباطات منتهی گردید.

از جمله پژوهش‌گران عرصه‌ی ارتباطات بین‌الملل در نیمه دوم قرن 20 می‌توان به "ویلبر شرام" اشاره داشت. به‌وقوع پیوستن دو رویداد جهانی در 1956 یعنی ورود تانک‌های شوروی به خاک "بوداپست"، برای سرکوب شورش مجارستانی‌ها و حمله به خاک مصر توسط انگلیس، فرانسه و اسرائیل، موجب شد، تا یکی از تحقیقات عمده‌ی ‌شرام در حوزه ارتباطات بین‌الملل شکل گیرد و کتاب "یک روز در جهان مطبوعات"، توسط وی منتشر شود. مطالعات شرام، موجب شد؛ تا حوزه‌ی مطالعات و ارتباطات بین‌الملل، به‌ویژه جرایانات و رویدادهای جهانی، که توجه بسیاری از پژوهش‌گران را در دهه‌ی‌ 1980 به‌خود جلب کرده بود، گسترش یابد.

در عصر حاضر، با انفجار اطلاعات و گردش سریع آن، در جزئی‌ترین ابعاد روابط فراملّی، مولتی‌مدیا و بزرگراه‌های اطلاعاتی، به‌مثابه اجزای جدایی‌ناپذیر ارتباطات بین‌الملل در عرصه روابط بین‌الملل به‌شمار می‌روند.

 

ماهیت ارتباطات بین‌الملل

ارتباطات بین‌المللی، محصول تکنولوژی‌های جدید ارتباطی، انقلابی جهانی به‌شمار می‌رود، که به‌نابودی یا کمرنگ شدن مرزهای ملّی و تقویت هویت جهانی و فرهنگ بین‌المللی، انجامیده است. این‌گونه از ارتباطات که یک فراگرد بین‌المللی به‌شمار می‌رود، به مرزهای سیاسی، عرصه‌های جغرافیایی و سیستم‌های اقتصادی محصور نشده و حرکت و ترافیک اطلاعات، عقاید، ارزش‌ها و مواد ارتباطی را در سطح جامعه بین‌المللی دربرمی‌گیرد.

این فراگرد، که بی‌توجه به هرگونه مرزبندی سیاسی و چهارچوب‌های جغرافیایی و تفاوت‌های اقتصادی به انتقال پیام می‌پردازد؛ نه از نظر محتوا و نه از نظر محل، صرفاً یک پدیده‌ی ملی نیست و حتی سیاست‌ها و برنامه‌های ارتباطی ملی را نمی‌توان بدون توجه به مسائل و میثاق‌های بین‌المللی طرح‌ریزی و اجراء نمود. بنابراین دولت‌ها موظّفند، با توجه به پیوستگی آن‌ها با پیوندهای بین‌المللی، که بخشی از پروسه‌ی جهانی‌شدن به‌شمار می‌رود، فعالیت خبرگزاری‌ها و فرستنده‌های رادیو-تلویزیونی در سطح بین‌الملل، تناسبات فرهنگی بین ملت‌ها در عرصه‌های گوناگون مانند سینما، مطبوعات و کتاب، ارتباطات ماهواره‌ای، امور پستی و مخابراتی و ... را شامل می‌شود.

البته، شکل سنتی ارتباطات بین‌الملل، بر ارتباطات میان‌فردی گروه کوچکی از نخبگان ملی استوار بود؛ اما فن‌ّاوری‌های نوین ارتباطی و ورود بازیگران غیر دولتی به عرصه دیپلماسی، باعث شده، شیوه‌ی تازه‌ای از دیپلماسی ایجاد شود؛ که به افکار عمومی توجّه بیشتری نشان می‌دهد. این جریان نوین اطلاعاتی، تحت عنوان دیپلماسی عمومی، با کمک فن‌آوری نوین ارتباطی رشد یافته است.

 

کارکردهای ارتباطات بین‌الملل

برخی از کارکردهای امروز ارتباطات بین‌الملل را می‌توان این‌گوه دانست:

1. اقناع افکار عمومی و توجیه سیاست‌ها؛ ارتباطات بین‌الملل در عرصه روابط بین‌الملل نقش مهمی ایفا می‌کند. کشورها سعی می‌کنند با ابزار رسانه‌ای و ارتباطی بین‌المللی، به اقناع افکار عمومی و توجیه سیاست‌های خارجی  خود پرداخته و این‌گونه منافع و اهداف ملی خود را در صحنه‌ی بین‌المللی دنبال کرده و جایگاه خود را در نظام بین‌الملل ارتقاء دهند؛ چراکه امروزه برخلاف گذشته، به‌جای برتری نظامی، توانایی یک کشور در استفاده از رسانه‌ها قدرت جهانی یک کشور را تعیین می‌کند.

2. وسیله‌ای در مسیر جهانی‌شدن؛ ارتباطات بین‌الملل در عین اینکه بارزترین و روشن‌ترین وجه فرایند جهانی شدن محسوب می‌شود، به‌عنوان یک ابزار در دست قدرت‌های بزرگ در جریان پروژه‌ی جهانی‌شدن و ایجاد نظم نوین جهانی، به انگیزه‌ی سلطه بر جهان، ایفای نقش می‌کند. امروزه، آمریکا به‌عنوان بزرگترین قدرت سیاسی سعی دارد، با در اختیار گرفتن رسانه‌های بزرگ دنیا، نظم جهانی را به‌صورت یک قطبی و تحت کنترل خود رقم بزند.

3.  دسترسی آسان به اطلاعات

 

اجزاء تشکیل‌دهنده ارتباطات بین‌الملل

سیستم ارتباطات بین‌الملل از زیرسیستم‌ها و اجزائی ساخته شده، که باهم متناسب، مرتبط و متعامل هستند. اندام‌های اصلی این سیستم عبارتند از:

1. خبرگزاری‌های بین‌المللی؛ مراد، خبرگزاری‌هایی هستند که اخبار  خام را از سراسر جهان جمع‌آوری و بعد از پرورش آن‌ها، مجدداً در سراسر جهان منتشر می‌کنند. امروزه چهار خبرگزاری آسوشیند پرس(آمریکا)، یونایتدپرس(آمریکا)، رویترز(انگلیس) و فرانس پرس(فرانسه) در چنین قلمرویی فعالیت می‌کنند.

اخبار فعلی جهان نیز غالباً از طریق این خبرگزاری‌ها تأمین شده و خبرگزاری‌های هر کشوری از جمله مشترکان این خبرگزاری‌ها به‌شمار می‌روند.

2. رسانه‌های ملی و محلی؛ مراد، رسانه‌هایی هستند که در سطح یک کشور یا بخشی از یک کشور فعالیت می‌کنند، اعم از خبرگزاری‌ها، مطبوعات، رادیو و تلویزیون.

3. رسانه‌های منطقه‌ای؛ مراد، رسانه‌هایی هستند که از نظر منشأ، متعلق به یک کشور خاص، ولی دارای حوزه نفوذ منطقه‌ای هستند. مهمترین رسانه‌های منطقه‌ای کنونی عبارتند از: خبرگزاری آلمان، کیودو(ژاپن) و اسپانیا.

 

 

 

 

 

 

رابطه ارتباطات بین‌الملل و روابط بین‌المللی

تعریف روابط بین الملل

دولتـهـا، سـازمـانـهـا و نـهـادهایى که جامعه بین المللى را مى سازند، داراى روابط و مناسبات سـیـاسـى ، اقـتـصـادى و فـرهـنـگـى هـسـتـنـد کـه بـیـانـگـر روابـط متقابل آنهاست ؛ آن گونه که این روابط مى تواند به صورتهاى روابط دوستانه (همکارى )، رقـابـت و تـعـارض ‍ آمـیـز (سـتـیـز یـا مـنـاقـشـه ) بـاشـد. اصـطـلاح روابـط بـیـن الملل به

مـجـمـوعه اقدامات و کنشهاى متقابل واحدهاى حکومتى و نیز نهادهاى غیر دولتى و همچنین روندهاى سیاسى میان ملتها اطلاق مى شود. قـلمـرو دانـش روابـط بـین المللى بسیار گسترده و وسیع است . همان طورى که از تعریف فوق پـیـداست ، تمامى داد و ستدها و تعامل بین واحدهاى سیاسى (دولتها) و سازمانهاى بین المللى و مـؤ سسات غیر دولتى ، در حوزه بررسى و مطالعات این علم قرار مى گیرد از این رو، روابط سیاسى ، کنسولى ، اقتصادى ، بازرگانى ، فرهنگى ، نظامى ، استراتژیک ، دوسـتـى و هـمـجـوارى ، اطـلاعـاتى و خبرى و روابط با سازمانهاى بین المللى ، موضوعات مهم روابـط بـیـن المـلل مـى بـاشـنـد. بـعـلاوه ، رونـدها و نظامهاى حاکم بر جامعه بین المللى مانند موازنه قوا و نظام دو قطبى ، نیز در این رشته مورد بررسى قرار مى گیرد.

مجموعه اقدامات و کنش‌های متقابل واحدهای حکومتی و نهادهای غیر دولتی و همچنین روندهای سیاسی میان ملت‌ها را روابط بین‌الملل می‌گویند.

نظریه‌پردازی درباره روابط بین‌الملل را می‌توان تا یونان و هند باستان و سپس در قرون وسطی و دوران مدرن(از رنسانس تا دوران روشنگری و بعد از آن) دنبال کرد. البته عده‌ای که روابط بین‌الملل را بر اساس روابط میان واحدهای ملی تعریف می‌کنند، این پدیده و مطالعه آن‌را به جهان "وستغالیایی"؛ یعنی از سال 1648 به‌بعد نسبت می‌دهند. پایه‌های اساسی روابط بین‌الملل، بعد از پیدایش سیستم کشوری در اروپا در قرن هفدهم و بعد از قرارداد 1648 وستغالیا ریخته شد و با انقلاب کبیر فرانسه در سال 1789 تکامل یافت.

پدیده روابط بین‌الملل در دهه سوم قرن بیستم، ابتدا به‌عنوان یک رشته دانشگاهی در دانشگاه‌های آمریکا مثل هاروارد و کلمبیا و بعد از جنگ جهانی دوم شکل مشخص‌تری به‌خود گرفت. دانشمندان این رشته چهارچوب‌های مفهومی متفاوت خود را براساس مبانی فرانظری مختلف ارائه کردند. از اواخر دهه 1930، وجود تعارض در دیدگاه‌های نظری در این حوزه مورد توجه قرار گرفت و به یکی از مشخصه‌های پایدار رشته روابط بین‌الملل تبدیل شد.

ارتباطات بین‌الملل که ناظر به فعالیت رسانه‌های بین‌المللی است، به‌عنوان یک وسیله، مورد استفاده بازیگران حوزه‌ی روابط بین‌الملل، که عرصه امور سیاسی است، قرار می‌گیرد و بازیگران دولتی و غیردولتی این عرصه، با بهره‌گیری از رسانه‌های بین‌المللی، سعی در پیشبرد اهداف و منابع خود دارند.

 تحوّلات سریع در حوزه ارتباطات، بر مطالعات و تحقیقات مربوط به ارتباطات، اثرات بسیاری در روابط بین‌المللی گذارده و افق‌های جدیدی را در مسائل آن گشوده است. از جمله عوامل اثرگذار در این تحولات، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. توسعه فن‌آوری‌های نوین اطلاعات و ارتباطات، به‌کارگیری آن‌ها و تأثیری که بر ماهیت و محتوای اطلاعات و ارتباطات داشته‌اند.

2. ازدیاد روزافزون بازیگران صحنه بین‌المللی جریان فراملی در جهان اطلاعات، با انشعابات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، به‌ویژه در توجهی که به زمینه‌های تجاری، بازاریابی، آموزش و فرهنگ آن داشته‌اند.

3. علاقه‌ی فزاینده‌ای که در مطالعات مقایسه‌ای؛ از قبیل افکار عمومی و تصویرها، به‌مدد دقت ابزارها، پیشرفت و توسعه وسایل جمع‌آوری، تنظیم، بازیافت و تخصیص داده‌ها، وجود دارد.

 

تفاوت روابط بین الملل با ارتباطات بین الملل

1-قدرت: در عرصه جهانی لفظی کاملاً سیاسی است . اما در ارتباطات بین الملل موضوع فرا قدرت مطرح می شود .

2- بازیگران : در عرصه روابط بین الملل بازیگران اصلی دولتها هستند ، اما در ارتباطات بین الملل بازیگران نه تنها دولتها ، بلکه احزاب ، سازمانها ، نهادها و یا حتی نخبگان جهانی نیز موثرند.

3- امنیت : هدف روابط بین الملل تامین امنیت در سطح جهان است ، در حالی که در ارتباطات بین الملل تامین منافع با حفظ وضع موجود صورت می گیرد.

4- در روابط بین الملل ماهیت فعالیتها ، نظامی گری است اما در عرصه ارتباطات بین الملل دستیابی به صلح جهانی مورد نظر است.

5-شکل اجرایی فعالیتها در روابط بین الملل به صورت هرمی و از بالا به پایین است، در صورتی که در ارتباطات بین الملل به علت حضور بازیگران متعدد و عدم توزیع توازن این بازیگران شکل اجرایی از منطق خاصی تبعیت نمی نماید.

معرفی خبرگزاری های بزرگ جهان

خبرگزاری مجموعه‌ای است که رسالت اولیه و اصلی آن عرضه و ارایه‌ی اخبار و گزارش‌های خبری به روزنامه‌ها، مجلات و شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی است. خبرگزاری‌ها به صورت‌های مختلفی می‌توانند نمود پیدا کنند. بعضی خبرگزاری‌ها به صورت یک شرکت تجاری اداره می‌شوند که یکی از وظایف آن‌ها ارسال اخبار است؛ مثل خبرگزاری رویتر؛ بعضی دیگر تعاونی‌هایی متشکل از صاحبان روزنامه‌ها هستند که این افراد مقالات و اخبار یکدیگر را با هم مبادله می‌کنند، مثل خبرگزاری آسوشیتدپرس و بعضی دیگر خبرگزاری‌های دولتی هستند که در بسیاری از کشورها وجود دارند.

خبرگزاری‌ها عموما گزارش‌ها، مقالات و اخباری را تهیه می‌کنند که می‌تواند با تغییراتی اندک و یا به همان صورت توسط سازمان‌های خبری دیگر مورد استفاده قرار گیرند. خبرگزاری‌ها بسیاری از این گزارش‌ها، تحلیل‌ها و اخبار خود را به دیگر سازمان‌های خبری می‌فروشند. آن‌ها تولیدات خبری خود را از طریق سیستم‌های مخابراتی که در گذشته تلگراف بود و در حال حاضر عمدتا اینترنت است، مخابره می‌کنند.

 

خبرگزاری فرانسه( Agence France-Presse-AFP )

قدیمی‌ترین خبرگزاری دنیا، بزرگترین خبرگزاری فرانسه و سومین خبرگزاری بزرگ در سراسر جهان است. مرکز آن در پاریس است و مراکز منطقه‌یی آن نیز در واشنگتن، هنگ‌کنگ، ‌نیکوزیا و مونت‌ویدئو قرار دارد. در 165 کشور جهان خبرنگاران AFP حضوری فعال و در 110 کشور نیز دفتر دارد. این خبرگزاری به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، عربی، اسپانیایی، آلمانی، پرتغالی و روسی اخبار خود را به سراسر جهان مخابره می‌کند. خبرگزاری فرانسه به عنوان قدیمی‌ترین خبرگزاری در سال 1835 توسط چارلز لویس هاواس، پدر روزنامه‌نگاری جهانی، تاسیس شد. امروزه این خبرگزاری به توسعه‌ی فعالیت جهان‌گستر خود ادامه می‌دهد و دارای شبکه‌های رادیویی، تلویزیونی، روزنامه‌ها و شرکت‌های متعلق به خود است.

خبرگزاری فرانسه نیز به عنوان یک خبرگزاری رسالت‌هایی همانند آنچه که ذکر شد، دارد. این خبرگزاری یک شرکت مستقل و غیر دولتی است که فعالیت مستقل و غیر دولتی خود را در نیمه‌ی اول قرن 19 آغاز کرد.

خبرگزاری فرانسه یک شورای عالی نیز دارد که کاملا مستقل و بی طرف اداره می‌شود و وظیفه‌ی آن نظارت بر انطباق عملکرد این خبرگزاری با قوانین آن می‌باشد. مهمترین و اولین مشتری دولت فرانسه است که تولیدات خبری این خبرگزاری را برای سرویس‌های مختلف خود خریداری می‌کند

خبرگزاری فرانسه حدود بیش از 2000 کارمند دارد که 900 نفر آن‌ها خارج از فرانسه درحال فعالیت هستند. این خبرگزاری روزانه حدود 400 تا 600 هزار کلمه خبر متنی، 700 عکس خبری و 50 گرافیک و طرح خبری تولید می‌کند.

خبرگزاری رویتر

شرکتی است که عمدتا اطلاعات بازارهای مالی جهان و رسانه‌های خبری را به همراه یک رشته از محصولات اطلاعاتی و راه‌ حل‌های معاملاتی از جمله داده‌ها، اطلاعات، تحقیقات و تحلیل‌هایی درباره‌ی اوضاع فعلی بازار و اوضاع گذشته‌ی آن، اوضاع معاملات مالی، داده‌هایی درباره‌ی سرمایه‌گذاری و تحلیل اخبار در قالب متن، ویدئو، گرافیک و عکس را به مشتریان و مخاطبان خود ارایه می‌دهد. در اکتبر ‌١٨١۵، پل جولیوس رویتر، یک مهاجر آلمانی‌تبار، اداره‌ای در شهر لندن تاسیس کرد که قیمت‌های بازار سهام را بین لندن و پاریس از طریق کابل مخابراتی جدیدانتقال می‌داد. رویتر به عنوان یک آژانس به زودی معروف شد، به طوری که پس از مدتی خدمات خود را به دیگر کشورهای اروپایی گسترش داد. هم‌چنین، دایره‌ی فعالیت خود را به حوزه‌ی تبادل اخبار اقتصادی و غیراقتصادی در سراسر جهان گسترش داد. شهرت خدمات‌دهی رویتر از طریق موفقیت در مخابره‌ی متوالی اخبار و گزارش‌ها درباره‌ی اوضاع مختلف ارتقا یافت. به عنوان مثال، در سال ‌١٨۶۵ رویتر اولین نهادی در اروپا بود که خبر ترور آبراهام لینکلن، رییس جمهور آمریکا را تحت پوشش خبری جدی قرار داد.

همانطور که خطوط تلگراف و تسهیلات کابل‌های مخابراتی زیر دریاها گسترش می‌یافت، تجارت و تبادلات مالی و تجاری فراسوی اروپا از جمله در سال ‌١٨٧٢ در شرق دور و در سال ‌١٨٧۴ در آمریکای لاتین نیز توسعه یافت. در سال ‌١٨٨٣ رویتر به انتقال اخبار و اطلاعات و پیغام‌ها برای روزنامه‌های لندن از طریق سیستم‌های الکترونیکی اقدام کرد و در سال ‌١٩٢٣ پیش قراول استفاده از رادیو برای ارسال اخبار بین‌المللی شد. در سال ‌١٩٢۵، انجمن مطبوعات و خبرگزاری‌های بریتانیای کبیر، بیشتر سهام شرکت با مسوولیت‌ محدود رویتر را خرید و مقر آن در سال ‌١٩٣٩ به ساختمان شماره ‌٨۵ خیابان فلیت در لندن که در حال حاضر نیز در آنجا است، انتقال یافت. در بین دو جنگ جهانی، رویتر تحت فشار دولت انگلیس قرار گرفت تا در راستای منافع آن فعالیت کند. در سال ‌١٩۴١ رویتر با ساختاربندی مجدد خود به عنوان یک شرکت خصوصی خود را از این فشارها خلاصی بخشید. صاحبان جدید رویتر اصول قیمومیت رویتر را تدوین کردند که بر اساس آن رویتر شرکتی مستقل و بی‌طرف می‌باشد. در نیمه دوم قرن بیستم رویتر سریعا شروع به نوسازی خود کرد.

اگرچه رویتر بیشتر به عنوان بزرگترین خبرگزاری چند رسانه‌ای بین‌المللی شناخته شده است اما بیش از ‌٩٠ درصد درآمدهای آن از محل خدمات و سرویس‌های مالی‌ای که ارایه می‌دهد، تامین می‌شود. از تحولات مهمی که از نیمه‌ی دوم سده‌ی بیستم در رویتر ایجاد شد تاسیس سرویس رویتر مانیتور بود که به پوشش اخبار مربوط به ارزهای خارجی و قیمت سهام در دنیا می‌پرداخت. در پی افزایش میزان سود‌دهی رویتر، سهام این شرکت در سال ‌١٩٨۴ در بازار بورس لندن عرضه شد و در پی آن اخبار تلویزیونی رویتر نیز در سال ‌١٩٨۵ کار خود را آغاز کرد.

در حال حاضر حدود ‌۴٢٧ هزار نفر از متخصصانی که در بازارهای مالی و کالا مشغول فعالیت هستند، از خدمات رویتر در راستای بهبود فعالیت خود استفاده می‌کنند. عامل قوت و توان رویتر، فراهم آوردن قابلیت‌های محتوایی، تحلیلی، تجاری و پیغامی مورد نیاز متخصصان مالی است. رویتر همچنین علاوه بر فعالیت در حوزه‌ی ارایه‌ی خدمات و اخبار مالی؛ متن، گرافیک، فیلم‌های ویدئویی و عکس‌های خبری در موضوعات مختلف به سازمان‌های خبری و پایگاه‌های اینترنتی در سراسر جهان ارایه می‌دهد.

رویتر هم‌اکنون به عنوان یکی از بزرگترین خبرگزاری‌های دنیا با حدود ‌٢١۵٧ خبرنگار و عکاس در ‌٢٠٠ شهر واقع در ‌٩۴ کشور دنیا حضوری فعال دارد. این خبرگزاری متن‌های خود را به ‌١٩ زبان مختلف ارایه می‌دهد. اخبار آن تا ‌٢۵ هزار خبر و بیش از شش میلیون کلمه در روز می‌رسد. این خبرگزاری با ایجاد سرویس اینترنتی خود به صورت چندرسانه‌ای به بیش از ‌٧٣ میلیون نفر در سراسر جهان سرویس می‌دهد.

خط مشی و سیاست راهنمای رویتر به طور مشروح در بخش سیاست سردبیری آن در پایگاه اینترنتی‌اش آمده است. بر اساس این خط مشی: « فعالیت‌های خبری رویتر بر اساس اصول قیمومیت شرکت قرار دارد که تصریح می‌کنند، انسجام، استقلال و عدم تعصب رویتر باید در هر زمانی حفظ شود. رویتر سیاست‌های جدی‌ای به مرحله‌ی اجرا گذاشته است تا پیوستگی و انسجام این اصول را تضمین کند و ما متعهد به گزارش‌دهی صحیح و متوازن هستیم.»

اما با وجود این اصول خیلی از شرکت‌های رسانه‌ای رویتر را متهم به عدم بی‌طرفی می‌کنند.

آسوشیتدپرس (Associated Press-AP)‌

در ماه مه‌ی ‌١٨۴٨ به وسیله‌ نمایندگان شش روزنامه‌ی رقیب شهر نیویورک بنیان نهاده شد. این روزنامه‌ها درصدد هماهنگ عمل کردن در جمع‌آوری اخبار قاره اروپا بودند. تا پیش از این هر یک از این روزنامه‌ها خبرنگاران خود را به بنادر می‌فرستادند تا اخبار تازه قاره‌های دیگر خصوصا اروپا را از مسافرانی که از کشتی‌ها پیاده می‌شدند، دریافت کنند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس از سال ‌١٩٩٠ به این سو صورت سازمانی جدیدی یافت. در این سال این خبرگزاری به قانون شرکت‌های ایالت نیویورک پیوست و به صورت یک شرکت تعاونی غیر انتفاعی درآمد. اعضایشورای مدیران که هیات حاکمه این خبرگزاری است را انتخاب می‌کنند. بر اساس اساسنامه این خبرگزاری، اعضای شورای مدیران حداقل ‌١٨ و حداکثر ‌٢۴ نفر خواهند بود. دست کم سه نفر از اعضای شورای مدیران باید نمایندگان روزنامه‌هایی باشند که در شهرهای با جمعیت کمتر از ‌۵٠ هزار نفر منتشر می‌شوند و یا روزنامه‌هایی که تحت کنترل و یا مرتبط با روزنامه‌هایی که در شهرهایی با بیش از ‌۵٠ هزار نفر جمعیت منتشر می‌شوند، نیستند.

د

/ 1 نظر / 543 بازدید
آزاده

سلام وقت بخیر مطلب خوبی بود فقط چرا تا جلسه پنجم باقی مطلب را چه زمانی می توانیم ببینیم؟؟